Restanten van een supernova ( hubblesite.org)
Restanten van een supernova ( hubblesite.org)

Het teken dat Zijn komst aankondigt

Op de vierde scheppingsdag schiep God de zon, de maan en de sterren. Hij plaatste ze aan het hemelgewelf “om licht te geven op de aarde, om te heersen over de dag en de nacht en om het licht te scheiden van de duisternis” (Genesis 1:17-18). Dankzij de hemellichten wisselen dag en nacht elkaar af en volgen weken, maanden en jaren elkaar op. Maar God heeft de lichten aan het uitspansel ook gegeven om “tot tekenen” te zijn (Genesis 1:14 sv).

Als we in de Bijbel lezen over tekenen die er zullen zijn aan de zon, de maan en de sterren, dan is dat veelal in combinatie met de dag van de HEER, de komst van de Mensenzoon. Als die tijd aanbreekt dan “zal de heldere maan zich schamen, de stralende zon van schaamte verbleken” (Jesaja 24:23).

Over de tekenen aan de hemellichten, vlak voordat de grote en ontzagwekkende dag van de HEER aanbreekt, lezen we regelmatig in de Bijbel, zoals in Joël 3:3-4: “(…) de zon verandert in duisternis en de maan in bloed” en Jesaja 13:10: “De sterren aan de hemel geven geen licht meer, sterrenbeelden doven uit, de zon is verduisterd als ze opkomt, het licht van de maan is verdwenen.” In Openbaring 6:12-14 beschrijft Johannes een vergelijkbaar vergezicht.

Ook in Mattheüs lezen we dat aan het einde van de tijd de zon verduisterd zal worden, de maan geen licht meer zal geven en de sterren uit de hemel zullen vallen. Maar Mattheüs wijst daarnaast op nog een teken, waarover we in de Bijbel nergens anders lezen. Terwijl het overal op de wereld aardedonker is geworden (Amos 5:20), zal “aan de hemel het teken zichtbaar worden dat de komst van de Mensenzoon aankondigt” (Mattheüs 24:29-30). Wat voor teken zal dat zijn dat de glorieuze komst van de Mensenzoon aankondigt?

Als in de Bijbel gesproken wordt over de Messias die zal komen, wordt dikwijls gerefereerd aan een licht, een ster en zelfs de zon. Zo ziet Biliam “een ster uit Jacob voortkomen (Numeri 24:17 hsv), verwacht Jesaja een licht voor de heidenvolken (Jesaja 42:6 hsv) en voorziet Maleachi de Zon der gerechtigheid opgaan (Maleachi 3:20). En als de wijzen uit het Oosten vragen naar de pasgeboren Koning der Joden, baseren ze dat op hun astronomische waarneming: ze “hebben namelijk Zijn ster zien opgaan” (Mattheüs 2:2). Zelf noemt Jeshua Zich “het licht voor de wereld” (Johannes 8:12) en “de stralende Morgenster” (Openbaring 22:16). Met andere woorden: Hij is het komende licht dat de duisternis verdringt.

Is het niet opmerkelijk dat het nationaal symbool van Israël, de Davidster, het verlangen symboliseert naar dit komende licht, naar de Messias, de ster uit Jacob (Numeri 24:17), de telg van David (Jeremia 33:15; Openbaring 5:5)?

Zou het teken dat de wederkomst van Jeshua aankondigt daarom niet een ster zijn, net zoals bij Zijn eerste komst? Als dat zo is, dan zullen dit keer niet alleen astronomen de ster waarnemen, zoals bij Zijn eerste komst, maar zal elk mens met het blote oog het teken kunnen zien.

Als we zouden zoeken naar een astronomische verklaring voor het teken, dan zou het wel eens een supernova kunnen zijn, de explosie van een ster. Dit spectaculaire fenomeen is vrij zeldzaam en is één van de meest opvallende verschijnselen aan de hemel. Het is met het blote oog zichtbaar, zelfs overdag. Voor het laatst is in 1604 een supernova waargenomen in ons Melkwegstelsel. Het restant van de supernova, de zogenoemde Krabnevel, kan wekenlang zichtbaar blijven.

In Mattheüs 24:29-30 lezen we dat, wanneer aan de hemel het teken van de Zoon des mensen verschijnt, “alle stammen der aarde zich op de borst (zullen) slaan.” Er is dus niet alleen berouw bij het Joodse volk “over Degene die ze hebben doorstoken” (Zacharia 12:10-14), maar er is ook massaal berouw onder de heidenvolken. Ongetwijfeld zullen er velen zijn die eigenwijs het teken aan de hemel veronachtzamen en Gods redding afwijzen, maar er zullen er ook zijn die met diep ontzag alsnog God zullen aanroepen en berouw zullen tonen, zoals de misdadiger aan het kruis (Joël 3:5 nbv; Mattheüs 26:75).

Zou het teken aan het uitspansel daarom ook niet tevens een laatste waarschuwing zijn van God aan de mensen? Hij wil immers dat alle mensen tot inkeer komen en worden gered (1 Timotheüs 2:4; 2 Petrus 3:9). In dat geval zal het teken iets moeten laten zien, iets moeten uitstralen, van de identiteit van de Mensenzoon. Wie weet, straalt de ster of flonkert de Krabnevel van de supernova daarom wel in de vorm van de Davidster!

Zo’n opvallend, stralend natuurverschijnsel aan de donkere hemel met de flonkerende contouren van een Davidster zou de aandacht van de wereld volledig richten op Israël en het Joodse volk. Maar zou dat dan ook niet de bedoeling zijn van God? Want in diezelfde tijd dat het teken aan de hemel zichtbaar is, dreigt een internationale troepenmacht Jeruzalem in te nemen (Joël 4:1-3). Het is dan het langverwachte moment waarop God “Zijn dienaren Zijn macht zal tonen en Zijn vijanden Zijn verbolgenheid” (Jesaja 66:14). Die grote dag zal voor de vijanden van God zijn “(…) een dag van angst en benauwdheid, een dag van rampspoed en onheil (…)” (Sefanja 1:14-17).

Bepaald geen vrolijk vooruitzicht. Maar tegelijk stelt Jeshua Zijn leerlingen gerust met de woorden: “Wanneer dat alles staat te gebeuren, richt je dan op en hef je hoofd, want jullie verlossing is nabij!” (Lucas 21:29). Want als die tijd is aangebroken “dan zullen de rechtvaardigen in het koninkrijk van hun Vader stralen als de zon” (Mattheüs 13:43).

Overigens zullen er dan opnieuw tekenen aan de zon en de maan te zien zijn. Maar dan geen tekenen meer van een naderend oordeel, maar van een behaalde overwinning: “Dan zal het licht van de volle maan zijn als het licht van de gloeiende zon, en het licht van de zon zal zevenmaal sterker zijn, net als het licht van zeven dagen” (Jesaja 30:26 hsv).

Bas van Twist, december 2016

2 reacties op “Het teken dat Zijn komst aankondigt”

  1. David zegt:

    Klinkt heel aannemelijk.
    Stel je voor dat we straks de Magen David aan de hemel zien stralen!

  2. Gijsbert zegt:

    Dag Bas,

    Als we naar de hemel kijken zien we God aan het werk. Bijvoorbeeld bij de Jacobsladders: lichtstralen die door gaten in de wolken vallen. We weten God dan heel dichtbij. Als zijn Zoon terugkomt zal er ook een teken in de hemel zijn. Fascinerend. Is het een supernova? Zou kunnen. Het kan ook een ander bovennatuurlijk verschijnsel zijn. We blijven omhoog kijken, met groot verlangen. De majesteit van de Zoon des mensen zal tegelijkertijd huiveringwekkend en heerlijk zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>