Bloeiende amandelboom

Zweepslagen

17 februari 2015

Een heftige storm raast minstens twee dagen over Jeruzalem. Een grauwe deken van Saharazand hangt zwaar boven de stad waardoor de Holy City een apocalyptische aanblik heeft. Waag je je buiten, dan knarst het zand tussen je tanden. De bezoekers van de Day Care waar we als vrijwilliger werken komen mondjesmaat voor dagbesteding, ze blijven thuis, want het stof is schadelijk voor de (oudere) longen.
Met de groep wachters trotseren wij op vrijdag de snijdende kou en hoge trap om de muur op te klimmen. Ons Bijbelse ‘zwaard’ is moeilijk te hanteren en de flinterdunne bladzijden vliegen door mijn koude vingers, maar de aanhouder wint. Proclameren is de boodschap. We staan met mensen uit verschillende landen zij aan zij in de frontlinie, want het is oorlog, de strijd om Israël is gaande op hoger niveau. Het geproclameerde Woord van God keert nooit ledig terug en in de hemelse gewesten wordt het gehoord. We staan voor onze oudere broer Israël op de bres en lezen vol overgave dat de beloften voor Israël waar en zeker zijn, we herinneren God aan Zijn Woord dat Hij met spoed zal vervullen wat Hij heeft beloofd. Wij zullen er niet meer over zwijgen. (Jesaja 62)

Tijd om leesvoer uit de koffer te halen en Bijbelstudie te doen. Een ‘heilsoldaat’ moet immers weten hoe de geestelijke wapenrusting werkt. In het tweesnijdend zwaard staat de handleiding van de uitrusting uitvoerig beschreven. (Efeze 6) Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen de hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, kwade geesten in de hemelsferen. God geeft ons de Bijbel als wapen om weerstand te kunnen bieden in kwade dagen. Daarom hanteren wachters het Woord /Zwaard van de Geest wat stuit op weerstand, maar God voert de strijd, wij zijn Gods mond. In een ander boek uit de koffer lees ik de volgende profetische heen wijzing voor deze turbulente tijd. De schrijver kreeg een profetisch woord van de Heer: ‘Ik (God) zal Mijn Volk bijeenbrengen door de zweepslagen van Mijn Woord,’ krasse taal. Waarom zijn wij zo zoetsappig met Gods Woord omgesprongen en horen wij deze duidelijke taal zo mondjesmaat in de ‘strijdende’ kerkgemeente?

Na twee stormachtige dagen spoelt op vrijdag een milde regen de stoffige bedekking van Jeruzalem weg, daar komt geen mensenhand aan te pas. Op sjabat vroeg in de morgen lopen wij door ons orthodoxe werkgebied naar de oude stad. De wijk is muisstil zonder gemotoriseerd verkeer. Zwart, wit geklede Joden met gebedskleed prevelen al wandelend hun Thora, memoriseren, herhalen de woorden van De Eeuwige die ook in onze Bijbel staan. Kinderen spelen op straat, oudere mensen steunen op hun stok. We pauzeren in de graftuin waar de amandelboom boven het graf de nieuwe lente aankondigt, Jeshua leeft, en wij met Hem! ‘Zo snel als een amandelboom in het voorjaar uitbot, zo snel laat Ik Mijn woorden uitkomen zegt God tegen Jeremia. (1:11,12) Met deze verwachting voor Zijn volk in ons hart lopen we de terugweg samen op met Gods eerstgeboren zoon. Onze bedekking is weg, In Hem mogen wij uitdelen, we wensen de voorbijgangers van harte Sjabat Sjalom.

Aly Nienhuis

Een reactie op “Zweepslagen”

  1. Frans en Aukje zegt:

    Zo mogen we het horen.

    Een lieve groet van ons!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>